ΚΑΘΟΔΟΝ ΜΠΡΟΣΤΑ - ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΙΣΩ

Αριστερά: Προεκλογικός επίλογος του 2009 (5ο)
Από τον Πολίτη Βάιο Φασούλα
Αρκετά έχουμε αναφερθεί για το διπολισμό, τους αρχιτέκτονές του και τους Πολίτες και επανειλημμένα τους καλέσαμε να προτιμήσουν τα μικρά κόμματα και να γυρίσουν τις πλάτες τους στα μεγάλα. Άλλωστε στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα έχουν,- θα πρέπει να έχουν- αντιληφτεί το περιεχόμενο των εξαγγελιών τους, τις… δεσμεύσεις και τις «υποσχέσεις» των πρωταγωνιστών του διπολισμού και για ποια πράγματα νοιάζονται, ώστε να μπορούν, οι Πολίτες, να είναι άξιοι να έχουν τον τίτλο του Πολίτη. Από κει και μετά η επιλογή είναι δική τους, όπως και η ευθύνη, που με την ετυμηγορία της την πρώτη Κυριακή του Οκτώβρη θα προκύψει.
Ο διπολισμός είναι αυτός που έφερε αυτά χάλια, αυτός έχει την ευθύνη και ο διαμορφωμένος σε «όχλο» κόσμος της που τη στήριξε και την στηρίζει. Από την πλευρά μας, αν και ανήκουμε στη μειοψηφία εκείνων των Πολιτών που έχουν μείνει πολιτικά «άστεγοι», δεν πάψαμε να τον καταγγέλλουμε, όπως δεν πάψαμε να κρούουμε και το καμπανάκι προς την Αριστερά και να την καταγγέλλουμε, όταν μένει εγκλωβισμένη στις δικές της αξιώσεις και απαιτήσεις μονοπωλώντας τις ιδέες του σοσιαλισμού σα να είναι κτήμα του πατέρα της και παράλληλα να αμφισβητεί τα πάντα και τους πάντες.
Παρεμπιπτόντως εδώ πρέπει να πούμε ότι την αφορμή για τούτον τον επίλογο την πήραμε και από τις εκλογές που στις 28-09-2009 διεξήχθηκαν στο Ομόσπονδο Γερμανικό Κράτος, άλλοτε Παγκόσμιος οικονομικός γίγαντας. Ο γράφων έχει στο πετσί του και τα κόμματα, όλα τα κόμματα, και τις πολιτικές τους και τον εξανδραποδισμό τής πολιτικής των στις ΗΠΑ, τη συμμετοχή της στους Πολέμους στη Μέση Ανατολή και βεβαίως στη Γιουγκοσλαβία, της οποίας ο διαμελισμός της αποτελεί μέρος της ταφόπλακας της τότε σοσιαλδημοκρατίας, η οποία, σήμερα, έσπασε τα μούτρα της.
Όταν οι Γερμανοί χριστιανοδημοκράτες βλέπουν τον κίνδυνο να μείνουν εκτός εξουσίας, συμμαχούν και με το διάολο προκειμένου να μείνουν στην κυβέρνηση αδιαφορώντας για το χρώμα του διαβόλου. Την προηγούμενη φορά ήταν «κόκκινος», τώρα είναι «μαύρος». Με αυτή τη συμμαχία θα ταράξουν τους συμπολίτες μας Γερμανούς ακόμα περισσότερο και η πολιτική τους, στον οικονομικό ιδιαίτερα τομέα, αποκτά και εκτός συνόρων διαστάσεις. Από κει ξεκίνησαν όλα τα καρκινώματα του φιλελευθερισμού: ιδιωτικοποιήσεις, ανεργία, περικοπές, φτώχεια, Πόλεμοι, εξάρτηση, πολιτικές… αντιτρομοκρατικές για να καλύπτονται οι ίδιοι τρομοκράτες, Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι και Φιλελεύθεροι. Πάνω-κάτω στην ίδια κατάσταση ζει και η Ελλάδα, μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις, όπως η διαφορά και το κλέψιμο, πάει πολύ μπροστά.
Συμμαχία λοιπόν στη Γερμανία και πέρα από τις διαφορετικές μας απόψεις, στο κυβερνητικό γερμανικό πάζλ, η Καγκελάριος Μέρκελ είναι άξια… συγχαρητήριων. Το κομματικό και, ας πούμε και πολιτικό συμφέρον τους, πάει μπροστά. Ένα συμφέρον που η Αριστερά στην Ελλάδα το… παλεύει. Με για και χαρά λοιπόν στην κα Μέρκελ και ας έρθουμε στα δικά μας που δεν είναι και τόσο ευχάριστα, όσο αφορά την Αριστερά.
Λοιπόν, αν η Αριστερά, κοινοβουλευτική και μη, ήθελε την ανατροπή του διπολισμού, με κάθε βεβαιότητα θα την είχε πετύχει. Βέβαια όλοι οι αριστεροί Πολίτες διαφέρουν μεταξύ τους, όσο αφορά τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, όπως και τα κόμματά τους. Τάχα, μήπως στα κόμματα εξουσίας δεν συμβαίνει αυτό; Σίγουρα ναι και με μεγαλύτερες και εντονότερες συχνότητες και συμβάντα. Όμως μπροστά στο συμφέρον τους που δεν στηρίζεται καν σε ιδεολογικά μανιφέστα και προγράμματα…, ο καπιταλισμός δεν χρειάζεται ιδεολογικές πολιτικές παρά μόνον πιστούς υπηρέτες…, τα… βρίσκουν και πάνε μπροστά. Μια ματιά στα σημερινά προεκλογικά δρώμενα το επιβεβαιώνει. Ας κλείσει τις δεξαμενές της η Αριστερά που τρέχουν ανηλεώς προς κάθε κατεύθυνση και τότε συζητάμε για τα ποσοστά των δυο μεγάλων κομμάτων. Και δεν πρόκειται μόνο για τα δύο κοινοβουλευτικά κόμματά της (ΚΚΕ –ΣΥΝ) αλλά για το ευρύτερο φάσμα της που μετρά δεκάδες κόμματα. Και αυτή η κατάσταση κάνει τη διαφορά μεταξύ κομμάτων εξουσίας και Αριστεράς. Πολυσυλλεκτικά ονομάζουν τα κόμματα εξουσίας κι εκεί θα βρει κανείς κάθε καρυδιάς καρύδι. Σε μεγάλο βαθμό αυτό δεν ισχύει για την Αριστερά. Τα μέλη της, οι φίλοι, οι οπαδοί στο σύνολό τους είναι ιδεολόγοι, αγωνιστές που αγωνίζονται για ένα καλλίτερο αύριο κι εδώ είναι που να τραβάει κανείς τα μαλλιά του για έναν αγώνα άσκοπο, μάταιο, φρούδο.
Η αποτυχημένη επιλογή της ψήφισης της συνθήκης του Μάαστριχ, από την ελληνική κυβέρνηση και στήριξη, εκτός των κομμάτων εξουσίας και από την ανανεωτική Αριστερά, επιβεβαιώνει περίτρανα την άποψη του ΚΚΕ που αντιστάθηκε και αντιστέκεται. Και αυτή η αποτυχημένη συνθήκη αποτελεί ένα από τα βασικά σύμβολα ή προπαγανδιστικά μέσα του ΚΚΕ. Φτάνουν; Η εμμονές του για την έξοδο από την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ είναι σωστές, αλλά απραγματοποίητες, τουλάχιστον προς το παρόν. Και αυτό το παρόν διαιωνίζεται όσο η Αριστερά δεν τα βρίσκει με τον εαυτό της. Δυστυχώς! Ποιος αριστερός Πολίτης δεν θα ήθελε να είναι κύριος του εαυτού του; Και πού να πάμε εκτός Ε.Ε; Όλοι οι Ήπειροι έχουν γίνει μαντριά των κέντρων εξουσίας, εμείς πού θα πάμε όταν λέει το ΚΚΕ έξω; Αυτά και άλλα πολλά, άσχημα και θλιβερά συμβαίνουν στην Αριστερά, μια Αριστερά με διασπασμένο και διαλυμένο τον κόσμο της, μια «αντάρα»- δημιούργημά της, που ο λύκος χαίρεται. Γνωστά πράγματα, ο αριστερός Πολίτης τα γνωρίζει όπως πολύ καλλίτερα τα γνωρίζουν και οι καρεκλοκένταυροι ηγέτες της Αριστεράς που η παρουσία τους στο κοινοβούλιο τους καλύπτει.
Σήμερα, που κατά την άποψή μας, παρουσιάστηκε μια μεγάλη ευκαιρία για ανατροπή του παρόντος συστήματος και αν όχι, σίγουρα του φρεναρίσματός του, στα πολυσυλλεκτικά κόμματα εξουσίας βρίσκονται πολλοί της Αριστεράς.
Από κει και μετά, εμείς οι αριστεροί Πολίτες, από τη μια μαθαίνουμε να καταριόμαστε το Μάαστριχ,(εκεί πράγματι κολλήσαμε) και την Ε.Ε. και από την άλλη να δουλεύουμε για το διπολισμό. Αυτή είναι η δική μας άποψη. Δεν χαλάνε τη «σούπα» οι συνεργασίες στους κόλπους της Αριστεράς. Το κάθε κομμάτι της μπορεί να έχει τις δικές του αρχές και το δικό του πρόγραμμα αλλά το να συνεργαστούν ενάντια στον κοινό «εχθρό» προκειμένου να αποδυναμώσουν το κατεστημένο, δεν είναι ούτε ντροπή, ούτε λάθος αλλά ούτε και προδοσία έναντι των ιδεών. Στην αντίθετη περίπτωση οι ηγέτες της Κοινοβουλευτικής Αριστεράς όπως και να λέγονται, εσκεμμένα ή μη, ενθαρρύνουν το διπολισμό, δουλεύουν γι’ αυτόν και αποδυναμώνουν τον κόσμο της, άλλους μαντρώνουν και γυψώνουν, άλλους αποπροσανατολίζουν από την ίδια ιδέα του Σοσιαλισμού και άλλους, τους περισσότερους, με τις πολιτικές του κομματικού Εγώ τους απωθούν από τα χαρακώματα και τις επάλξεις του αγώνα, -όπου πολύς λόγο γίνεται από την «κορυφή» της Αριστεράς- κι αυτό σημαίνει ενίσχυση του διπολισμού. Κατά τ’ άλλα, εμείς θα επιλέξουμε την Αριστερά με την ελπίδα κάποια στιγμή να τη δούμε ενωμένη…
«Ε, ’σεις εδώ πέρα! Αδέλφια, ξαδέλφια και ανίψια, φίλοι και γνωστοί. Θυμηθείτε και ψηφίστε! Πείτε στις νύφες σας, γαμπρούς και συμπεθέρους και δώστε το μήνυμα σε φίλους, γνωστούς, γειτόνους και χωριανούς. Θυμηθείτε και ψηφίστε εκεί που ανήκετε…
Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Σεπτέμβριος 29 2009 pelasgos@fasoulas.de www.fasoulas.de Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΘΟΔΟΝ ΜΠΡΟΣΤΑ - ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΙΣΩ

Η Ψήφος των Αποδήμων, αντιμέτωπη στα γρανάζια του κομματικού εμπαιγμού (3ο)
Από τον Πολίτη Βάιο Φασούλα
Ούτε κι αυτή τη φορά καταφέρθηκε το όνειρο των αποδήμων να πραγματοποιηθεί. Η Ψήφος των Αποδήμων έρμαιο πλέον στα νύχια των ελληνικών κομμάτων. Μένει λοιπόν, η Ψήφος των Αποδήμων, σαν μια χάντρα κομπολογιού, όπως των καλογέρων ή των αργόσχολων που παίζοντάς το, ακούν τους ίδιους χαρακτηριστικούς και ξερούς ήχους, «τσακ! τσούκ!» και με αυτούς, τους ήχους, χαλαρώνουν και ονειροπολούν, ελπίζουν και ματαιοπονούν. Έτσι μένει κι αυτό ένα όνειρο, ένα θαμμένο όνειρο που για να το πλάσει κανείς πρέπει να είναι και τεχνίτης και οραματιστής και ρεαλιστής, να κινείται με σεβασμό στα νόμιμα περιθώρια και πάνω απ’ όλα να διαθέτει και πολιτιστικά κριτήρια για να μπορέσει να το δώσει μορφή. Ο μεν κατασκευαστής να είναι και πολύ μάγκας (επιτρέψτε μας τις δυο εκφράσεις) και όχι κουραδόμαγκας της «σύγχρονης» εποχής προκειμένου να το προσφέρει εκεί που ανήκει: Σε ένα Παγκόσμιο Ελληνικό Πλήθος! Σε ένα Πολιτιστικό Απόθεμα μεγάλων μεγεθών, που χάρη σ’ αυτό η Ελλάδα, άθλια και ξεμαλλιασμένη όπως την έχουνε κάνει σήμερα, διατηρεί πολλά από τα αγαθά της, που οι έλληνες, «μεγαλοφυείς» αλχημιστές σφετερίζονται ξεδιάντροπα. Αγνοώντας ή γράφοντας στα αχαμνά τους συνταγματικές διατάξεις, με έντονη την αδιαφορία για την ύπαρξη του Απόδημου Ελληνισμού και της συμμετοχής του στα δρώμενα των εθνικών εκλογών, κοροϊδεύουν πρώτα τους εαυτούς τους και μετά τον Ελληνισμό της Διασποράς.
Αυτή η απαράδεκτη και αντιδημοκρατική κατάσταση, που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα μια τριτοκοσμική Χώρα πλαισιωμένη με φασιστικά και ρατσιστικά «ιδεώδη», αυτή η γελοία κατάσταση που έχει επενδυθεί με εκατοντάδες ταξίδια και τραπεζώματα, με δηλώσεις και… δεσμεύσεις από υπουργούς, υφυπουργούς, για τα «αδέλφια μας στην ξενιτιά» ενώ οι αναφορές για Επιστολική Ψήφο στον Απόδημο είχανε βρεθεί στο αποκορύφωμα, όπως του κ. Κ. Καραμανλή το Δεκέμβρη του 2006:
«Οι προεκλογικές δεσμεύσεις που αναλάβαμε έναντι των πολιτών ισχύουν στο ακέραιο. Κι αυτό ισχύει κατά μείζονα λόγο για το συμβόλαιο τιμής που συνυπογράψαμε με τους ομογενείς μας. Όσα λέμε τα εννοούμε. Θέλουμε να δημιουργήσουμε το νέο ελληνικό όραμα μαζί με τους Έλληνες της Διασποράς. Ο αρμόδιος Υφυπουργός για τα θέματα του απανταχού Ελληνισμού, συντονίζει την προσπάθεια αυτή.» άρχισε λοιπόν αυτή προσπάθεια να υλοποιείται με την Ψήφιση του Εκτελεστικού Νόμου για το ΣΑΕ και τώρα επίσης υλοποιείται και την εξαγγελία της άσκησης του εκλογικού τους δικαιώματος στις Ελληνικές Εθνικές εκλογές, από την εκάστοτε χώρα διαμονής των.»
Καλά τώρα, μην τρελαθούμε επειδή τα δύο κόμματα εξουσίας στον ρου του προεκλογικού τους αγώνα του 2009, στην προσπάθειά τους να αποβλακώσουν τους Πολίτες και να αρπάξουν την εξουσία (περί εξουσίας πρόκειται και έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά οικογενειακής περιουσίας ή κληρονομιάς) «ξέχασαν» να αναφερθούν στα εθνικά θέματα, στον Πολιτισμό και στον Παγκόσμιο Μετανάστη-Απόδημο Έλληνα. Αυτό και μόνο δείχνει πόσο απολίτιστοι είναι οι κομματάρχες με τα επιτελεία τους, πόσο δημαγωγοί και πόσο εμπαίζουν τον Απόδημο Έλληνα με ψεύτικες δεσμεύσεις και δηλώσεις.
Πριν κλείσουμε ας μας επιτραπεί μια σύντομη αναφορά για το ΣΑΕ. Μετά από μία ακόμα επιδιωκόμενη αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης να αφήσει εκτός δικαίωμα Ψήφου τον Απόδημο Ελληνισμό, το «Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού», αποκτά ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και ισχύ, την οποία πρέπει να δείξει αμέσως την πρώτη μέρα μετά τις εκλογές. Ο κομματικός εμπαιγμός σε βάρος του Απόδημου Ελληνισμού έχει ξεπεράσει τα όριά του. Αυτές τις πολιτικές φιγούρες που βλέπουμε στις τηλεοράσεις και διαβάζουμε σε διάφορες εφημερίδες και ιστοσελίδες, φιγούρες που καταναλώνουν τον ιδρώτα του ελληνικού λαού και μας πρήζουν με παραμύθια της Χαλιμάς, ο Ελληνισμός της Διασποράς και το αρμόδιο όργανό του, το ΣΑΕ, πρέπει να τις απομονώσουν. Ο αγώνας για την Ψήφο των Αποδήμων- Επιστολική Ψήφος, θα πρέπει να γίνει δική μας υπόθεση και όχι των κομματικών εμπόρων και τενόρων του θεαθήναι, είτε αυτοί είναι συνταγματολόγοι, είτε υπουργοί, είτε πρωθυπουργοί, τρομάρα τους, απολίτιστοι είναι και ρατσιστές όσο κρατούν τον Απόδημο Ελληνισμό μακριά και αντισυνταγματικά από τις κάλπες.

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Σεπτέμβριος 19 2009 pelasgos@fasoulas.de www.fasoulas.de Διαβάστε περισσότερα...

ΚΑΘΟΔΟΝ ΜΠΡΟΣΤΑ - ΚΑΘΟΔΟΝ ΠΙΣΩ

Προεκλογικός περίπατος
Προεκλογικός οίστρος - Αφιέρωμα στους Πολίτες
Από τον Πολίτη Βάιο Φασούλα
«Ε, ’σεις εδώ πέρα! Αδέλφια, ξαδέλφια και ανίψια, φίλοι και γνωστοί. Θυμηθείτε και ψηφίστε! Πείτε στις νύφες σας, γαμπρούς και συμπεθέρους και δώστε το μήνυμα σε φίλους, γνωστούς, γειτόνους και χωριανούς. Θυμηθείτε και ψηφίστε εκεί που ανήκετε. Διώξτε τα σκότη να περάσει φως κι αφήστε τη «Νέα Εποχή». Τα αφτιά τα έχουμε για τους χτύπους της καρδιάς… Μην αλλάζετε τον ρου της. Θυμηθείτε και ψηφίστε. 08.04.2000»

Στον ρου του προεκλογικού περιπάτου θα καλέσω το λόγο,
λεύτερος, όπως τάχτηκε να είναι, επαναστάτης και αφέντης,
προς κάθε σκεπτόμενο Πολίτη και κατεύθυνση,
να τρέξει, να προλάβει, να ουρλιάξει και να προγκήξει
τους θηριοδαμαστές και αδηφάγους, που κατάφεραν,
μέσα από τους νόμους της κοινωνικής ζούγκλας,
να μας καθυποτάξουν και να μας δαμάσουν.

Άριστοι κατασκευαστές της ανομίας, της διαφθοράς,
ρήτορες-βερμαλιστές μεγάλων μεγεθών του ψεύδους,
αλαζόνες και ένθερμοι υποστηριχτές του προσωπικού συμφέροντος
και ακόμα πιο άριστοι στην αρπαγή της νοημοσύνης.
Μεγάλες γραβάτες, παχουλοί μισθοί και μεριά,
υπερόπτες στα γραφεία τους, μυγιάγγιχτοι και βλοσυροί
-ο καταδυναστευόμενος Πολίτης πληρώνει-,
οι δημόσιες υπηρεσίες σφύζουν από το εγώ του ατόμου,
άσχετοι οι πιότεροι και προερχόμενοι από τις κομματικές επετηρίδες
και ο λειτουργικός και ανθρώπινος Υ π ά λ λ η λ ο ς
αποτελεί πλέον σπάνιο φαινόμενο.
Δρόμοι, πλατείες, πάρκα, πεζοδρόμια, φυσικό περιβάλλον κατεστραμμένο
και σ’ όλα αυτά συμβάλλανε και οι κομματικοποιημένοι Πολίτες.

Από κει και μετά η καταδικασμένη Κοινωνία των «Πολιτών»
μέσα από μια αδιαπέραστη χαβούζα εκπέμπει σήματα s o s
ζητώντας σανίδα σωτηρίας.
Πού θα τη βρει; Οι «πολιτικοί», καλά να είναι, πάντα προσφέρονται.
Έτσι και τώρα. Γνωρίζοντας και οι ίδιοι την αθλιότητα των πραγμάτων
ζητούν να τους επιτρέψουμε να συνεχίσουν να μας πατούν το σβέρκο…

Λοιπόν, στον ρυθμό του προεκλογικού περιπάτου
προς κάθε σκεπτόμενο Πολίτη και προς κάθε κατεύθυνση
επιστρατεύω το Λόγο και κράζω:

Τρέξτε Πολίτες και σήμανε η ώρα,
-μια άγια ώρα, που ποτέ δε θα ξαναρθεί-
σε πανελλαδικό προσκλητήριο τώρα μας καλεί
με πρωταγωνιστάδες, όλους τους βολεμένους,
τους αρπάχτρες, τους ψευταράδες και τους διεφθαρμένους.
Οραματιστές του μηδέν, του πίσω, του χάους,
αλχημιστές αποτυχημένοι και άλλοι «επιτυχημένοι»
βουτηγμένοι ως στ’ αφτιά στο καζάνι των σκανδάλων
αρχιτέκτονες, κάθε λογής μασόνοι ή αλλιώς μιάσματα
ή αλλιώς οδηγοί ερπυστριών μεγάλων τόνων βάρους
-ίσαμε τους Έλληνες Πολίτες-
που μοιάζουν ή θυμίζουν ή γίνανε σαν ξερασμένα βότσαλα
βυθισμένα στις βαριές σκιές των βράχων,
σκιές που κι ο ήλιος δεν μπορεί να διαπεράσει
αφήνοντας τα βότσαλα να τα πνίγουν οι σκιές,
τα λυσσώδη κύματα, τ’ άγρια σκουξίματα τ΄ αγέρα
και οι οδηγοί των ερπυστριών να αλωνίζουν.

Είχαμε και τις φωτιές, τα κάψανε όλα και οι βροχές
θα ορμήσουν στους δρόμους, στις πλατείες, στα σπίτια
και τα ανθρωπάκια θα πιλαλούν να σώσουν τα υπάρχοντά τους
που η λάσπη θα σβαρνίζει ανεξέλεγκτα
μεταβάλλοντας την απόγνωση σε οργή και κατάρα,
μέχρι να ’ρθει η επόμενη εκλογική αναμέτρηση
για να τα ξεχάσουν όλα.

Και περάσαμε στο χινόπωρο, θα ’ρθει κι ο χειμώνας,
θα φρυάζει με μανία ο άνεμος στις μικρές μέρες, κρύες και μαύρες,
θα ρίχνει ο ουρανός τα ασημένια καρφιά του
στους πυρόπληκτους, στους σεισμόπληκτους, στους παλιννοστούντες,
στους επαναπατριζόμενους, στους μετανάστες- λαθραίους και μη,
οι συνταξιούχοι θα αγγελοκρούονται με το χάσμα της ακρίβειας
και οι αγρότες θα περιμένουν να πάρουν κάποια βοήθεια.

Τρέξτε Πολίτες και σήμανε η ώρα,
Να, κοιτάξτε, μας έρχονται πάλι.
Καθοδόν μπροστά κι ολοταχώς, με κομμένα πόδια κι ανάσα
απ’ την αγωνία της αρπαγής των ψήφων
για την κατάχρηση της εξουσίας.
Στην όψη και στα μάτια να ζει ο ξύλινος λόγος
-που κι αυτός με το πέρασμα των δεκαετιών σάπισε· ατόνησε-
μα και σ’ άλλα σημεία αφώτιστα,
μακιγιαρισμένα με άρωμα πόρνης
και καμουφλαρισμένα με στολίδια… δημοκρατικά!

Αμ! πώς αλλιώς θα εξαπατήσουν τους Πολίτες;
Η πόρνη δείχνει το βρακί της για να προσελκύσει.
Αυτοί, οι «πολιτικοί», έχουν για ελκυστικό δόλωμα τη δημοκρατία
κολλημένη σε ξεσχισμένα πανό, άθλια απ’ την πολυχρησία,
υπόδουλη, έρμη και καρφωμένη στο σταυρό των συμφερόντων
με «γύφτικα» σκουριασμένα καρφιά,
τα φτιαγμένα στα καμίνια των τζακιών,
που τα ονόματά τους, οι Έλληνες, απαξιούν να προσφωνήσουν.

Τρέξτε Πολίτες και σήμανε η ώρα,
Να, κοιτάξτε, έρχονται πάλι.
Με τα τριτοκοσμικά τροπάρια, τα κομματικά τους ευαγγέλια
και με παρατεταμένες τις «σύγχρονες» λόγχες,
στοχεύουν στη νοημοσύνη, την ελάχιστη που απόμεινε των Πολιτών.
Και απλώνουν τα χέρια ψηλά, να πιάσουν ήλιους, αστέρια
Να πιάσουν εμάς!
Και τη σκόνη που πίσω σηκώνουν, δεν τη βλέπει κανείς.
Δεν τη βλέπει κανείς τους, δε φτάνει το μυαλό ως εκεί.
Έχει πιάσει κι αυτό το δικό του αλάτι ή σκουριά,
μαύρη, βαριά ή μια πλάνη;

Κι εμείς…; Ποιοι εμείς;
Εμείς που τους δώσαμε τα ηνία της εξουσίας
για να εφαρμόσουν σε βάρος μας μια «μοντέρνα» δικτατορία
πλαισιωμένη με όλα τα κακά στοιχεία του αμοραλισμού,
της ανελέητης δήωσης, του ονάγρου εκφαυλισμού
μετατρέποντάς μας κατά κράτος σε βορά κερδοσκόπων και κομπιναδόρων,
με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε πάντα στο χρόνο μηδέν,
να βρισκόμαστε πάντα σε απυρόβλητες διελκυστίνδες
να σφυρηλατούμε στα καμίνια μας τη δική τους αναλγησία
που προβάλλεται μεγαλοπρεπώς ως κομματική ελίτ
που δεν είναι παρά μόνο ανδράποδα made in USA, NATO, EU,
και άλλων διεθνών οργανισμών και της Παγκόσμιας αισχροκερδείας
του μεγάλο κεφαλαίου.

Μια γκρουπούσκουλα με πολλά κεφάλια και κοφτερά δόντια,
που δεκαετίες τώρα τα μπήγει στο λαό, ο οποίος,
καλείται τώρα να τους εμπιστευτεί και να τους ψηφίσει,
περνώντας και πάλι στο περιθώριο – στρατόπεδο των μη προνομιούχων
και κατόχων του καπιταλιστικού εκτρώματος,
-προπαρασκευαστικό στάδιο ανυπαρξίας…

Πολίτη, θέλεις να πλουτίσεις; Γίνε βουλευτής!
Θ’ αποκτήσεις και λεφτά και μεριά
αλλά θα’ σαι και ισόβια καταραμένος· αναξιοπρεπής,
θα ζεις αιωνίως σε μια στάνη, άγνωστη για τον σκεπτόμενο άνθρωπο.

Ακούστε Πολίτες και σήμανε η ώρα,
μια πανσπερμία ανάλγητων ανθρώπων χτυπά την πόρτα μας
οι σαγηνευτικές σειρήνες τους ηχούν ήδη
και λένε, τι λένε, ότι λένε κάθε φορά
μόνο που τώρα τα παραλένε, ποιοι;
Οι γλυκαμένοι από τη μέθη της εξουσίας
και οι κουρασμένοι που προσδοκούν την αλλαγή.
Αλλά και άλλοι κομπαρσοκομματάδες μικρών κομμάτων,
«δεξιών» και «αριστερών».
Στην πίτα των τριακοσίων μετέχουν κι αυτοί.
Αμ πώς; Μεγάλη δουλειά το έδρανο, που απομακρύνει τον άνθρωπο
απ’ την πραγματικότητα, δίνοντάς του άλλα χαρακτηριστικά.

Και να οι αντιπαραθέσεις των «μονομάχων!»
Και να τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης
βάναυσα να επιδίδονται στην απόκτηση του «μεροκάματου.
Μηνύματα, προγράμματα, δεσμεύσεις όσο ποτέ.
Τι να κάνουν οι άμοιροι!
Ο Παγκόσμιος καπιταλισμός έχει απαιτήσεις.
Κάνει τον «πολιτικό» εργαλείο του.

Βέβαια, αραιά και πού υπάρχουν και κάτι αναλαμπές
όπως αυτή που κρατά το κύρος της πατρίδας μας κάπως ψηλά.
Αλλά αυτές οι ελάχιστες αναλαμπές,
δεν πηγάζουν από τις σημερινές προεκλογικές υποσχέσεις
που προσπαθούν να δώσουν έμφαση
μέσω αλχημιστικών προγραμμάτων και μεθόδων
κι ούτε μέσω κυβερνήσεων που μετέτρεψαν την Ελλάδα,
αν όχι σε τσιφλίκι τους, σε «σύγχρονο» ευρωκαντόνι.

Αυτές οι αναλαμπές είναι πολιτιστική κληρονομιά,
που χάρη στον Αρχαίο Ελληνικό Πολιτισμό
και στον Παγκόσμιο Έλληνα Μετανάστη
μας γνωρίζουν ως Έλληνες…
Αλλιώς θα ψαχνόμασταν.
Μας έχει μείνει όμως το όνομα, το χρωστάμε στους προγόνους μας,
μα κι αυτό έχει περάσει στα μεγάλα παζάρια των κούρων.
Το ακόνισμα των ψαλιδιών τους ακούγεται.
Εθνικά θέματα, τα λένε.

Κατά τ’ άλλα, είμαστε κούφιοι! Είμαστε άτομα της ύλης!
Και καλά οι αγράμματοι, τους κάνανε αγράμματους
και ανάλογη η συμπεριφορά τους σαν Πολίτες.
Οι σημερινές καθεστηκυίες τάξεις, αγράμματους θέλουν.
Σ’ αυτούς χρωστάν τους «θριάμβους» τους.
Κι έναν ακόμα εκλογικό θρίαμβο
που θα τους ανεβάσει στο σβέρκο του λαού διεκδικούν και τώρα.

Κάτι δεν πήγε καλά με το κυβερνών κόμμα.
Όχι από σκάνδαλα… σκάνδαλο σημαίνει κλεψιά, αρπαγή,
βίλες, κότερα και αστρονομικές κονόμες.
Αυτά τα έχουν οι …έλληνες (με μικρό έψιλον).
Δε μοιάσανε τους ήρωες του ‘21! Ούτε της Εθνικής Αντίστασης!
Τα «ΘΑ» τους κολλούν σαν πρησμένες βδέλλες στα στόματά τους.
Κι εμείς φτάσαμε στον ανοιγμένο από μας πάτο.
Να πάει άραγε ακόμα πιο κάτω;

Ξυπνήστε Πολίτες απ’ τον μακάβριο ύπνο.
Κοιταχτείτε μεταξύ σας και αφουγκραστείτε τα μηνύματα των καιρών.
Οι στρωματοποιημένες πανστρατιές –πλέμπα στα μάτια των αετονύχηδων-
σας φωνάζουν.
Ανθρωποκύματα από νέους ανέργους, εργάτες, αγρότες.
Συνταξιούχοι, μικρομεσαίοι, βιοτέχνες, επιχειρηματίες
και άλλα κοινωνικά στρώματα πατημένα
από τους οδοστρωτήρες των κομματικών νομενκλατούρων…
…
Ας μου επιτραπεί να κλείσω με ένα απόσπασμα του Κωστή Παλαμά αφιερωμένο κι αυτό στους Πολίτες.

«Όποιος στοχαστικός, σα γιαταγάνιτο στοχασμό του αντρίκεια ας τόνε βγάζει.Πές τα, και ακέρια και γυμνά? δε φτάνει
να λάμπ' η αλήθεια? πρέπει και να σφάζει.Ο λόγος, που χτυπά και που θυμώνει,ριζώνει και της γης την όψη αλλάζει.5
Ο λόγος, άξιος, και σφυρί, και ακόνιΜην κοιτάς το χοντρόλογο παζάρι,μην ακούς τ' ανοστόλογο σαλόνι
Μα σ' όλα νόημα, δύναμη και χάρη,σ' αρχοντιά και σε πλέμπα, γη δεν είναινα την καταφρονάς, περιβολάρη
Παντού μπορείς ν' ανθίσεις, το νου κρίνε!» (Ο Λόγος που χτυπά - Κωστής Παλαμάς)

Ε.Ε. Ελλάδα, Τρίκαλα, Σεπτέμβρης 09 2009 pelasgos@fasoulas.de www.fasoulas.de

Διαβάστε περισσότερα...