Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2010

Τι είναι το Μπουρανί…? Διαβάστε επίσης όλο το αποκριάτικο πρόγραμμα του Δήμου Τυρνάβου.

Ο φακός του trikalaola θα βρεθεί στον Τύρναβο για να καταγράψει κάποιες από αυτές τις μοναδικές εκδηλώσεις.
«Μαζί μας θα έχουμι κι του μπλάρρρ…»
Το παρακάτω κείμενο είναι του κ. Αλέξανδρου Δ. Ζούκα.
Αρκετές φορές βρέθηκε ο υπογράφων στην αμήχανη θέση να προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα γνωστών και φίλων όπως: «Να έρθουμε στον Τύρναβο για τα Κούλουμα; Τι θα δούμε στο Μπουρανί;». Αμήχανη, επειδή η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί με...




...κάποια αναφορά πάνω σε συγκεκριμένα γεγονότα τα οποία τελούνται σε προκαθορισμένο τόπο και χρόνο, αφού η γιορτή εξελίσσεται παρά κι ενάντια σ' οποιοδήποτε φορμαλισμό. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια, κάποιες πρακτικές υποχρεώσεις έχουν αναληφθεί από το Σύλλογο Μπουρανήδων, αλλά το βαθύτερο πνεύμα της γιορτής διαλανθάνει στις επιμέρους παρέες των παλιότερων Μπουρανήδων, και εντέλει στη συλλογική συνείδηση της πόλης όπως αυτή καταγράφεται αυτή την ημέρα.
Ομως το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Τι είναι το Μπουρανί;
Ο Αχ. Τζάρτζανος για το Μπουρανί
Σύμφωνα με μια παλιότερη αναφορά, σε άρθρο του Αχ. Τζάρτζανου (στα Θεσσαλικά Χρονικά του 1931, τόμος β', σελ. 63) «τα βράδια της εβδομάδας των Απόκρεων έξω σε μικρές πλατείες κα; σταυροδρόμια συγκε ντρώνονταν -μόνον άνδρες-"μπαχτσεβαναραίοι" (κηπουροί και "ζευγhτάδες") έπιναν και μεθούσαν τραγουδώντας άσεμνα τραγούδια "...κατά κανόνα βωμολοχικά" είτε χορεύοντας γύρω γύρω από τη φωτιά ("μπαμπαργιά") είτε καθισμένοι γύρω απ' αυτή. "...
Αυτών οι αποκριάτικες διασκεδάσεις βαστούσαν την Καθαρή Δευτέρα, οπότε προμεσημβρίας, άναβαν πάλι φωπά στο μέσο της πλατείας ή του σταυροδρομίου, έστηναν πάνω της μια μεγάλη πυροστιά και επάνω σ' αυτή, μέσα σ' ένα μεγάλο τέντζερη ή τσουκάλι, έφκειαναν της Καθαρής Δευτέρας το φαγητό που το έλεγαν "Μπουρανί". Ηταν μια χορτόσουπα αλάδωτη από σπανάκι με λίγο ρύζι μέσα και λίγο ξείδι, για να νοστίμίζει.
Οσο λοιπόν το μπουρανί μαγειρευόταν, η παρέα έπινε και τραγουδούσε διάφορα άσεμνα κατά το πλείστον τραγούδια, ενώ χόρευε συνήθως, αρχίζοντας πάντα με το τραγούδι:
«Σταματίσιτι να ιδούμι
πχοιο τραγούδι θελ' να πούμι
Τʼ κιαρατά του μπουρανί
κιαρατάδες τόφκειαναν
μασκαράδες το τότρουγαν».
Δεν χανόταν βέβαια καμιά ευκαιρία για πειράγματα μεταξύ των παρεών ή των διερχομένων. Κι όταν το μπουρανί ήταν έτοιμο, μετακόμιζαν οι παρέες προς την κοίτη του Ξηριά (Τιταρήσιου) όπου συνέχιζαν το μεθοκόπι και τα ακόλουθα πειράγματα. Οποιος τέλος μεθούσε πολύ, τον ανέβαζαν ανάποδα σ' ένα γαϊδούρι και τον έχριζαν βασιλιά της αποκριάς, τον περιέφεραν στην αγορά του Τυρνάβου όπου τα πειράγματα με τις σεξουαλικές αναφορές έδιναν κι έπαιρναν.
Αυτά περίπου έζησε ο Αχ. Τζάρτζανος από τα παιδικά του ακόμα χρόνια στον Τύρναβο μέχρι το 1885.
Η πόλη
Ομως ποιος είναι ο χώρος μέσα στον οποίο αναπτύχθηκε και λειτουργεί αυτό το έθιμο;
Αν και ο Τύρναβος καταρχήν δίνει την εικόνα μιας συνηθισμένης επαρχιακής πόλης, ένας απλός περίπατος στα δαιδαλώδη δρομάκια του, ανάμεσα στις μονοκατοικίες με τους ψηλούς μαντρότοιχους και τις κατάφυτες με λουλούδια αυλές, και μια επίσκεψη στην παλιά του αγορά αρκεί για να ανατρέψει αυτή την εικόνα αφήνοντας συνήθως στη θέση της ένα ερώτημα. Από τους Ευρωπαίους περιηγητές (Φ. Μποζούρ, Ed. Brown, L Heuzey, Fr. Pouqueville, W. Leake) γνωρίζουμε κάποια πράγματα για τον Τύρναβο των τεσσάρων τελευταίων αιώνων. Ολες οι μαρτυρίες μιλούν για ένα αστικό κέντρο με 4.000 - 6.000 σπίτια, με προξενεία ξένων χωρών -Ραγούζας (σημ, Ντουμπρόβνικ), Γερμανίας, Γαλλίας, κ.λπ.-μετα μεγαλύτερα σε παραγωγή υφαντουργεία της Θεσσαλίας, με ανθηρή οικονομία, πολλές εξαγωγές και με μεγάλες εκτάσεις περιβολιών και αμπελιών.
Σταθμός στην εξέλιξη της πόλης υπήρξε:
Στα 1812-13 μια επιδημία πανούκλας που ερήμωσε τον Τύρναβο καθώς και την ευρύτερη περιοχή του κάτω Ολύμπου. Εκεί έκλεισε και η μεγάλη παράδοση των υφαντουργείων και των βαφείων, αφήνοντας μια πόλη έρημη από ανθρώπους. Η ανάκαμψη άρχισε αργά υποβοηθούμενη από την προσέλευση των τσελιγκάτων της κεντρικής και Νότιας Πίνδου λόγω του πολύ καλού κλίματος της περιοχής. Η πόλη από τα τέλη του προηγούμενου αιώνα παρουσίαζε μια πολυπολιτισμική εικόνα την οποία συνέθεταν ήθη, έθιμα και ενδυμασίες των αυτοχθόνων, των Βλάχων και των Αρβανιτόβλαχων, των Χασιωτών και των Αγραφιωτώνκαι άλλων. Μέσα στο περιβάλλον αυτό, το «Μπουρανί», ως θιασικό δρώμενο του οποίου το ιδεολογικό υπόβαθρο χάνεται στους πρώιμους ιστορικούς χρόνους και στις λατρευτικές τελετουργίες του Διονύσου, αναπτύχθηκε και λειτούργησε ως μαγική τελετουργία για την ευγονία και την ευκαρπία της γης, με κεντρικό σύμβολο το φαλλό, τον οποίο ο Αχ. Τζάρτζανος δεν είδε(;) και με δρώμενα σχετιζόμενα στενά με τη φαλλική λατρεία και τη μίμηση της γονιμοποίησης.
Η εξέλιξη
Θα ξέφευγε από το σκοπό του παρόντος κειμένου μια αναλυτική αναφορά στην ιστορική εξέλιξη των λαϊκών τελετουργιών που σχετίζονται με την ευγονία, το ξύπνημα της γης από τη νάρκη του χειμώνα και την ευκαρπία της. Είναι γεγονός όμως πως οι αντίστοιχες αρχαιοελληνικές τελετουργίες, άμεσα σχετιζόμενες με την παλιότερη λατρεία του Διόνυσου, και οι αντίστοιχες ρωμαϊκές φθάνουν στο Βυζάντιο, όπου τίθενται υπό την αυστηρή κριτική της Χριστιανικής Εκκλησίας. Οικουμενικές Σύνοδοι εξέδωσαν κανόνες με τους οποίους περιόριζαν την παντοδυναμία αυτών των παραδοσιακών τελετουργιών και τις απέκλειαν από τους ναούς, στα προαύλια αυτών, στο ύπαιθρο ή σε απομακρυσμένα ξωκλήσια. Από την εποχή των Παλαιολόγων, στη λήξη της Αποκριάς συγχωνεύτηκαν τα Συμπόσια - βακχική εορτή, την οποία ονόμασαν επί το λατινικότερον «κούλουμα» και δεν θα ήταν υπερβολή αν υποθέταμε πως στον Τύρναβο ονομάσθηκαν Μπουρανί.
Δεν είναι δυνατόν τελικά, έπειτα από τόσες περιπέτειες, ν' αντιστοιχηθούν ένα προς ένα όλα τα στοιχεία αυτής της λαϊκής τελετουργίας με τα στοιχεία της διονυσιακής λατρείας, έτσι όπως μας την γνώρισαν οι ερευνητές. Ομως κάθε συσχετισμός με τη λατρεία του Αρχαίου Θεού γίνεται με την προϋπόθεση πως η αναφορά ανάγεται στο «σύθαμπο» της ιστορίας και η μοναδική βεβαιότητα, οι σημερινοί Μπουρανήδες -σαν άλλος σύγχρονος θίασος ή εταιρία- ζουν, δημιουργούν και διακονούν μια λατρεία της οποίας είναι βέβαιο πως δεν γνωρίζουν την προέλευση.
Το Μπουρανί γνώρισε κατά τον τελευταίο αιώνα διώξεις από τις δικτατορίες του Ι. Μεταξά και των Απριλιανών Συνταγματαρχών. Και οι δυο απαγόρευσαν τη δημόσια εμφάνιση των φαλλικών συμβόλων, τα άσεμνα τραγούδια καθώς και κάθε σχετική εκδήλωση. Ο ζηλωτής των απριλιανών, αστυνομικός Μπαθρέλος, σακάτεψε αρκετούς Τυρναβίτες στο ξύλο προκειμένου να «επιστρέψουν στα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη» θεωρώντας ο αφελής το Μπουρανί βαρβαρική προφανώς γιορτή. Είναι άξιο μελέτης, πάντως, το γεγονός της αποστροφής που ένιωθαν προς κάθε τι το φαλλικό οι δικτάτορες.
Ωστόσο, γύρω στα μέσα του '60 οι Μπουρανήδες ανακάμψαντες από τα δεινά των συγκρούσεων των προηγούμενων δεκαετιών ξαναβγήκαν στις πλατείες και τα σταυροδρόμια με τα καζάνια για το μπουρανί. Ηταν η εποχή όπου μια άλλη συντεχνία του Τυρνάβου, αυτή των Αμαξοκαραγωγέων, στους οποίους ανήκε εθιμικά το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, φθίνοντας ως επάγγελμα, άρχισαν να μην μπορούν να συντηρούν το ναό ή να αντεπεξέρχονται στις διάφορες εθιμικές υποχρεώσεις τους. Εκείνοι για την ενίσχυση του ναού είχαν το χορευτικό με το «γαϊτανάκι», το οποίο έκπλεκαν και ξέπλεκαν οι χορευτές κατά τη διάρκεια ενός πολύπλοκου χορού, και το οποίο συγκρότημα χόρευε σε δημόσιες εμφανίσεις λίγο μετά τα Χριστούγεννα, στα Φώτα, του Α'ι-Γιαννιού και του Αγ. Αθανασίου. Το συγκρότημα συνόδευαν ο Καβούκας και η Αράπισσα, δυο απειλητικές φυσιογνωμίες ντυμένες με προβιές παντού και οπλισμένοι με μαγκούρα για να επιβάλλουν την τάξη και να απωθούν το πλήθος από το συγκρότημα των χορευτών.
Οι χορευτές, δώδεκα στο σύνολο άνδρες, οι έξι ντυμένοι άνδρες και οι άλλοι έξι γυναίκες, χόρευαν γύρω από έναν πάσσαλο (πολλοί τον ταυτίζουν με φαλλό) από τον οποίο κρέμονται 12 κορδέλες. Κάθε χορευτής κρατώντας την κορδέλα του χορεύει το χορό (συνήθως μπεράτι) και στριφογυρνώντας γύρω από τους πλαϊνούς του συντρόφους πλέκει την κορδέλα με τις άλλες. Αυτή η τελετουργία δεν άργησε να υιοθετηθεί από τους μπουρανήδες, οι οποίοι οργανώθηκαν σε σύλλογο με το όνομα «Γαϊτανάκι» κι ανέλαβαν αυτοί τις υποχρεώσεις της εκκλησίας του Προφήτη Ηλία κι έκτοτε συμπορευόμενοι ιερουργούν με τις φαλλικές τους επικλήσεις.
Με κάμποσες βέβαια παραλλαγές, το έθιμο συνεχίζει ακόμα να γνωρίζει τη συμμετοχή αρκετών επισκεπτών και φυσικά των ντόπιων, χωρίς βεβαίως να αποκλείονται και οι εξαιρέσεις. Υπάρχουν οικογένειες που δυστροπούν ή φεύγουν αυτή την ημέρα προκειμένου να απέχουν από ένα έθιμο με αρκετά στοιχεία ακολασίας.
Ο Βαγγέλης Χριστοδούλου, 77 ετών, αγγειοπλάστης, κατασκευαστής των πήλινων φαλλικών ομοιωμάτων, και ο Γιώργος Πλατής, 55 ετών, και για πολλά χρόνια πρόεδρος του Συλλόγου Μπουρανήδων, συνομιλούν οε μια αναπάντεχη συνάντηση.
Γ. Πλ.: Γεια σου, Βαγγέλη. Πώς ίτας από γ...
Β. Χριστ.: Α, τι πράματα είναι αυτά (με ύφος πειρακτικό). Εγώ τώρα στην ηλικία μου, δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ούτε λουκούμι δεν μπορώ να τρυπήσω!
Γ. Πλ.: Ε, τότε τι τη θέλεις και την έχει την π...
Β. Χριστ.: Τη θέλω. Την έχω για γομολάστιχα...
Με αυτά τα πειράγματα δύο από τους εμψυχωτές της γιορτής μίλησαν για τη γιορτή και το ρόλο τους.
Ο Β. Χριστοδούλου θυμάται την επίσκεψη του Θ. Βελούδιου και του Β. Γαβαλά στον Τύρναβο (τη δεκαετία του '50), και τα πειράγματα που δέχτηκαν από τους μπουρανήδες.
Τους υποχρέωσαν να πιουν κρασί από κούφιο φαλλό που είχαν γι' αυτή τη χρήοη. Τους υποχρέωσαν επίσης να ανακατέψουν το Μπουρανί στο καζάνι και έτσι οι εν κραιπάλη μπουρανήδες βρήκαν την ευκαιρία και τους «χούφτωναν». Γυναίκα δεν κυκλοφορούσε στο δρόμο από τα πειράγματα και τις χειρονομίες. Βέβαια είχαν κι αυτές τη δική τους μέρα των Αγίων Σαράντα, που μαζεύονταν μόνες τους σε σπίτια και τρώγαν τη Σαραντόπιτα. Στο Μπουρανί όμως δεν έβγαιναν έξω.
Ο Γ. Πλατής, χρόνια πρόεδρος του Συλλόγου, απομακρύνθηκε εθελούσια επειδή άρχισε το έθιμο να συγκεντρώνει και το γυναικείο πληθυσμό. Σήμερα, πρόεδρος του συλλόγου είναι γυναίκα! Αναπολεί τις μέρες της παντοδυναμίας του αντρικού γλεντιού με τα ατελείωτα πειράγματα, τις ακόλαστες χειρονομίες, το μασκάρεμα και το πασά-λειμμα των περαστικών με καπνιά, ακόμη και το «χάσκα» στην ταβέρνα του Π. Μπρέζα. Το «χάσκα» είναι παιχνίδι στο οποίο ο ένας παίχτης κρατά ένα μακρύ ξύλο σηκωμένο. Στη μια άκρη του ξύλου ήταν δεμένος με σπάγγο ένας φαλλός, του οποίου η βάλανος ήταν γεμάτη με γιαούρτι. Ο παίχτης έπρεπε να αρπάξει το φαλλό με το στόμα, πράγμα πολύ δύσκολο λόγω του μεγέθους του φαλλού αλλά και λόγω του ότι αυτός που κρατούσε το ξύλο το κούναγε, με αποτέλεσμα ο φαλλός να προσκρούει σε διάφορα σημεία του προσώπου του παίχτη, γεμίζοντας τον γιαούρτι!
Επίλογος
Αυτά περίπου συμβαίνουν (ή τελούν υπό αποκάλυψη) στην πόλη του Τυρνάβου, την Καθαρή Δευτέρα, δηλαδή στο πρώτο ξύπνημα της γης. Σαν ένα άλλο, διαφορετικό, «ξύπνημα» ηχούν τα τραγούδια των μπουρανήδων στις ταβέρνες και στα καπηλειά της πόλης, γεμάτα ευθείες αναφορές (κι όχι υπονοούμενα), το διάχυτο κέφι και τα πειράγματα - η απομυθοποίηση των «ιερών και απαγορευμένων» της κοινωνίας.
Η βαθύτερη ουσία της γιορτής, η παράκληση της Ευγονίας, όπως τη διερεύνησε ο Π. Λεκατσάς κι όπως την κατέγραψε ο Θ. Βελούδιος πριν από μισό, περίπου, αιώνα εξασφάλισε με νέους όρους σήμερα τη συνέχεια της. Πολλοί γκρινιάζουν, ενδεχομένως δικαιολογημένα, για το σημερινό αυθορμητισμό του γέλιου, του κεφιού. Το γέλιο όμως είναι μια μορφή κοινωνικής κριτικής κι αυτή η κριτική εφαρμόζεται στα σύγχρονα πρόσωπα ή θεσμούς. Είναι φυσικό να μην προσομοιάζει σ' αυτή της δεκαετίας του '50ή του '30.
Ο Καβούκας και η Αράπισσα αμήχανοι και θαμπωμένοι από τη χρωματική ακολασία του Καρνάβαλου μπερδεύτηκαν με τα λικνιζόμενα πλήθη της πομπής. Από την ώσμωση αυτή είναι βέβαιο πως η μορφή, ή ακόμα και τα επιμέρους σύμβολα, θα διαφοροποιηθούν. Ομως, το περιεχόμενο θα παραμένει ενάντια στην αλλοτριωτική δυναστεία του χρόνου, να μας θυμίζει πως όσο υπάρχουν άνθρωποι θα υπάρχουν η ελπίδα, το γέλιο ή αν προτιμάτε η ανάγκη της παραμυθίας του καθημερινού βασάνου.

Του Αλέξανδρου Δ. Ζούκα


Το πρόγραμμα:
Τρίτη 9 Φεβρουαρίου
- Μπαρμπαριά στο Αργυροπούλι στις 7:00μ.μ.
Ζωντανή μουσική με την ορχήστρα του ΖΟΥΚΑ.
- Παρουσίαση στολής στο café Mοτίβο.
- Μουσική βραδιά στην Οδό Ονείρων με τους Γιολάντα Δαναού,
Γιάννη Ανδρακάκο και Νίκο Κράλη.
- Karaoke party στο Cucci.

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου
- Μπαρμπαριά στο Δαμάσι στις 7:00μ.μ.
Ζωντανή μουσική με τους ΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ.
- Tο κομμωτήριο της Λίτσας Δατσογιάννη κλείνει τα 10 του χρόνια
και σας περιμένει στο café ΑΥΛΑΙΑ με το πιο ξέφρενο Λουκ σας! (10:00 μ.μ.)
- Μουσική βραδιά στην Οδό Ονείρων με τους Γιολάντα Δαναού, Γιάννη Ανδρακάκο και Νίκο Κράλη.

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου
- Έντεχνη, μουσική βραδιά στο Ναυάγιο με τους Έλενα Γραβάλου, Νίκο Μουστάκα, Νίκο Ζιώγα. (10:30μμ).
- Η καθιερωμένη φωτιά στο Αναψυκτήριο με rock συγκρότημα, (9:00μ.μ.)
- Συναυλία Λαϊκού Ρεμπέτικου στο Δημοτικό Θέατρο Τυρνάβου από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Τυρνάβου, (8:00μ.μ.)
- Μπαρμπαριά στα Δένδρα, στις 7:00μ.μ. Ζωντανή μουσική με τους ΟΔΟΙΠΟΡΟΥΣ.
- Party μασκέ στο café Mοτίβο.
- Τα φσέκια ντύνονται ιατροί , χειρουργοί και νοσοκόμες και οργιάζουν
μετά τις 10:00 μ.μ. στο café Εν Τυρνάβω. Διευθυντής Χειρουργικής: Μπουμπουράκας
Παναγιώτης, Προϊσταμένη: Καλαμπούκα Λίτσα.
- Party μασκέ στο Zoomserie.

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου
- Party μασκέ του φροντιστηρίου ξένων γλωσσών Γ. Μίγα-Λουλέ στο Φίλοιστρον (3:30 μ.μ.)
- Party μασκέ από τον Μορφωτικό Σύλλογο Δαμασίου στο Σκηνικό στις 9:00 μ.μ.
- Party μασκέ στο café Αυλαία.
- Γύφτικος γάμος από ομάδα καρναβαλιστών, στις 10:00 μ.μ. στο κέντρο της πόλης.
- Κυλότα party στο café Εν Τυρνάβω. Αφήστε την κυλότα σας σπίτι κι ελάτε να σας δώσουμε εμείς της αρεσκείας σας. Θα γίνει της κυλότας.
- Χάλκινα Κοζάνης στο Cucci.
- Disco party στο Zoomserie.

Σάββατο 13 Φεβρουαρίου
(Κεντρική Πλατεία 6:00 μ.μ.)
- Διαγωνισμός Χορού και Παντομίμας.
- Απονομή βραβείων του διαγωνισμού Ζωγραφικής.
- Festival Μουσικής νέων.
- Live Rock & φωτιά από τους RattleSnake m.c.c. ώρα after. (1ο χλμ Τυρνάβου - Λάρισας)
- Τσιφτετέλι party, κορμιά να λικνίζονται στην μπάρα του café Εν Τυρνάβω.

Κυριακή 14 Φεβρουαρίου
Νωρίς το μεσημέρι (3:30μμ) η μπάντα δρόμου του Κρουστόφωνου και ο Σύλλογος Γυναικών Τυρνάβου διασκεδάζει τους καρναβαλιστές στην Κεντρική πλατεία και στους δρόμους της πόλης.
Μουσικό σχήμα για νέους και όχι μόνο με έντονους ρυθμούς προσκαλεί τους επισκέπτες στην Κεντρική Πλατεία.
Καρναβαλιστές κατακλύζουν τους δρόμους για να ενωθούν και να σκορπίσουν τη χαρά και το κέφι στη Μεγάλη Παρέλαση! Χορέψτε και διασκεδάστε μαζί τους...
- Η Μεγάλη Παρέλαση, (6:30μ.μ.)
- Το Κάψιμο του βασιλιά Καρνάβαλου στην Κεντρική Πλατεία συνοδεύεται από χιλιάδες πυροτεχνήματα που θα φωτίσουν τον Τυρναβίτικο ουρανό χαρίζοντας φαντασμαγορικό θέαμα με φως, ήχο και χρώμα.
O Τύρναβος, μια γιορτή, ένα πανηγύρι κεφιού, μουσικής, χορού!
- Live Rock από τους RattleSnake m.c.c. ώρα after. (1ο χλμ Τυρνάβου - Λάρισας).
- Σερμπέτια και σιρόπια, αγάπες και τραγούδια στο café Εν Τυρνάβω.
- Μουσική βραδιά στην Οδό Ονείρων με τους Γιολάντα Δαναού, Γιάννη Ανδρακάκο και Νίκο Κράλη.
- Από το μεσημέρι... παρέα με τους εξωγήινους, ελάτε να ξεφαντώσουμε και ν’ απογειωθούμε στο Zoomserie.

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου
- Το παραδοσιακό έθιμο του “ΜΠΟΥΡΑΝΙ” αναβιώνει στο φυσικό του χώρο, τον Προφήτη Ηλία, με αυθεντικό τρόπο από παλιούς και νέους Μπουρανίτες, με τη συμμετοχή χορευτικών τμημάτων. (11:00) π.μ. Συνδυάστε το πέταγμα το χαρταετού με μια γεύση από τα δρώμενα της ημέρας. Ο Δήμος Τυρνάβου προσφέρει σε όλους τους επισκέπτες παραδοσιακή φασολάδα, λαγάνες, χαλβά και ελιές.
- Ο Οινοποιητικός Συνεταιρισμός Τυρνάβου διανέμει ΔΩΡΕΑΝ τσίπουρο και ούζο στην είσοδο της πόλης, (11:30 π.μ. - 12:30) π.μ.
- Αναβίωση Τυρναβίτικων εθίμων από τον Πολιτιστικό Σύλλογο στην Κεντρική Πλατεία. ... και για τη διαφορετική γεύση της ημέρας, μια βόλτα στα τσιπουράδικα και στις ταβέρνες της Πλατείας Αγοράς και του κέντρου.
- Καθαρά Δευτέρα στα Δ.Δ. Αργυροπουλίου, Δαμασίου, Δένδρων και Πλατανουλίων. Άφθονο κέφι με λαϊκή ορχήστρα και διανομή νηστίσιμων εδεσμάτων.
- Μπρε -μπρε -μπρε το Μπουρανί και το café Εν Τυρνάβω σας καλεί με διασκέδαση ως το πρωί, με τσίπουρο και καλό κρασί.
- Τον π....ο κλαίγανε... ...πιώμα μέχρι τελικής πτώσης... γιατί... αρχίζει η νηστεία... στο Zoomserie

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Παρακαλώ τα σχόλια να γίνονται μόνον επώνυμα!